پروانهها با بالهايشان ميشنوند!
گونههاي ويژهاي از پروانهها در بال هاي خود گوشهاي بسيار کوچکي دارند که ميتوانند با کمک آنها گام بالا و پايين صوتها را از يکديگر تشخيص دهند و به اين شکل از نزديک شدن پرندگان آگاه شوند.
به گزارش مهر، دانشمندان تا سال 1912 بر اين باور بودند که پروانهها ناشنواي مطلق هستند تا زماني که براي اولين بار گوش در پروانهها شناسايي شد. محققان طي دهههاي گذشته با بررسي روي آناتومي و ساختار زيستي گوش پروانهها دريافتند اين ويژگي فقط در برخي گونههاي خاص از پروانهها يافت ميشود.
آخرين تحقيقات انجام شده روي گوشهاي موجود بر بالهاي پروانهاي از مناطق حارهاي به نام مورفو بوده است. در مطالعات جديد محققان دانشگاه بريستول روي لايه شنوايي که در لايه زيرين بالهاي آبي رنگ اين پروانه زيبا قرار گرفته است مشخص شد اين لايه بادامي شکل بوده و در مرکز خود برجستگي مشابه زرده تخم مرغ دارد، از همين رو به اين غشا لايه «نيمرو» گفته ميشود.
امواج صوتي ناشي از آواز پرندگان و يا خرد شدن برگهاي پاييزي به اين غشا ضربه وارد مي کنند و به پالسهاي عصبي تبديل ميشوند که در نهايت اين پالسها توسط سلولهاي عصبي جاندار دريافت ميشوند. براي درک چگونگي تاثير لايه نيم رو بر شنوايي پروانهها محققان اصواتي با فرکانسهاي متفاوت را براي پروانههايي که دامنه شنوايي آنها هزار تا پنج هزار هرتز تخمين زده شده بود پخش کردند و براي مشاهده تغييرات در لايه شنوايي از اسکنرهاي ليزري استفاده کردند.
نتيجه اين آزمايش نشان داد اصواتي با فرکانسهاي پايينتر فقط لايه خارجي غشا و فرکانسهاي بالاتر کل ساختار از جمله ساختار کلاهک شکل را دچار ارتعاش ميکند. در کل لايه شنوايي در پروانهها عکس العمل مناسبي نسبت به فرکانسهاي پايينتر دارند و اين پديده نشان ميدهد گوشهاي پروانهها بيشتر نسبت به اين دامنه از صوت حساس هستند.
به گفته دانشمندان، پروانههاي آبي رنگ مورفو از اين توانايي براي تشخيص پرندههاي شکارچي استفاده ميکنند، به اين شکل که فرکانسهاي بالاي صوتي را برابر با حمله پرنده و فرکانسهاي پايينتر را برابر بال زدن پرنده ميپندارند.
براساس گزارش لايو ساينس، در عين حال فرکانسهاي بسيار بالا مانند فرکانسهاي آواز پرندگان به پروانه هشدار ميدهد که در پناهگاه خود باقي بماند يا از ترفند استتار مخصوص به خود استفاده کند.
codex39x
page27
به گزارش مهر، دانشمندان تا سال 1912 بر اين باور بودند که پروانهها ناشنواي مطلق هستند تا زماني که براي اولين بار گوش در پروانهها شناسايي شد. محققان طي دهههاي گذشته با بررسي روي آناتومي و ساختار زيستي گوش پروانهها دريافتند اين ويژگي فقط در برخي گونههاي خاص از پروانهها يافت ميشود.
آخرين تحقيقات انجام شده روي گوشهاي موجود بر بالهاي پروانهاي از مناطق حارهاي به نام مورفو بوده است. در مطالعات جديد محققان دانشگاه بريستول روي لايه شنوايي که در لايه زيرين بالهاي آبي رنگ اين پروانه زيبا قرار گرفته است مشخص شد اين لايه بادامي شکل بوده و در مرکز خود برجستگي مشابه زرده تخم مرغ دارد، از همين رو به اين غشا لايه «نيمرو» گفته ميشود.
امواج صوتي ناشي از آواز پرندگان و يا خرد شدن برگهاي پاييزي به اين غشا ضربه وارد مي کنند و به پالسهاي عصبي تبديل ميشوند که در نهايت اين پالسها توسط سلولهاي عصبي جاندار دريافت ميشوند. براي درک چگونگي تاثير لايه نيم رو بر شنوايي پروانهها محققان اصواتي با فرکانسهاي متفاوت را براي پروانههايي که دامنه شنوايي آنها هزار تا پنج هزار هرتز تخمين زده شده بود پخش کردند و براي مشاهده تغييرات در لايه شنوايي از اسکنرهاي ليزري استفاده کردند.
نتيجه اين آزمايش نشان داد اصواتي با فرکانسهاي پايينتر فقط لايه خارجي غشا و فرکانسهاي بالاتر کل ساختار از جمله ساختار کلاهک شکل را دچار ارتعاش ميکند. در کل لايه شنوايي در پروانهها عکس العمل مناسبي نسبت به فرکانسهاي پايينتر دارند و اين پديده نشان ميدهد گوشهاي پروانهها بيشتر نسبت به اين دامنه از صوت حساس هستند.
به گفته دانشمندان، پروانههاي آبي رنگ مورفو از اين توانايي براي تشخيص پرندههاي شکارچي استفاده ميکنند، به اين شکل که فرکانسهاي بالاي صوتي را برابر با حمله پرنده و فرکانسهاي پايينتر را برابر بال زدن پرنده ميپندارند.
براساس گزارش لايو ساينس، در عين حال فرکانسهاي بسيار بالا مانند فرکانسهاي آواز پرندگان به پروانه هشدار ميدهد که در پناهگاه خود باقي بماند يا از ترفند استتار مخصوص به خود استفاده کند.
codex39x
page27
+ نوشته شده در شنبه شانزدهم آبان ۱۳۸۸ ساعت 13:11 توسط
|