کودکي که براي اولين بار از خانه و خانواده جدا مي‌شود و مدتي را در محيط بيرون از خانه به سر مي‌برد، در معرض آموزش دانش‌ها و مهارت‌هاي مختلف و نيز شيوه‌هاي برخورد با ديگران و رفتار جمعي است، بنابراين بايد ترتيبي اتخاذ کنيم که ارتباطات او، پدر و مادرش و نيز معلم، مدرسه و محيط محل تحصيل و سکونت او از هر لحاظ با هم در تعامل باشد.

اگر همراه کودک به مدرسه مي‌آييد، به‌موقع حاضر شويد. فراموش نکنيد زود رسيدن و انتظار کشيدن زياد هم، ممکن است باعث خستگي و تشويش کودک شود.

مي‌توانيد ضمن همراهي، به او بياموزيد که وجود شما را به عنوان يک همراه موقت بپذيرد تا مراقبت شما موجب اتکاي بيش از اندازه او به شما نشود. خوابيدن به‌موقع و کافي اهميت زيادي دارد.

دقت کنيد کودک غذايش را به‌موقع بخورد و به اندازه کافي استراحت کرده باشد. اگر فرزندتان از هم اکنون که آغاز ورود به دبستان است با لزوم برنامه‌ريزي و رعايت نظم و انضباط آشنا شود، بدون شک در آينده از مشکلات ناشي از بي‌نظمي رنج نخواهد برد.

کفش و لباس او بايد خارج از منزل تميز و مناسب بيرون باشد. بکوشيد از لباس‌هاي داراي آرم و نشانه و نيز عکس‌هاي خارجي استفاده نکنيد.

نوع پوشاک کودک در سال‌هاي آغاز دبستان مي‌تواند تاثير زيادي در انتخاب‌هاي بعدي او در سنين بالا بگذارد. دنياي بچه ها، دنياي رنگي و سرشار از تخيل است.

استفاده نکردن از لباس‌هاي آرم دار و منقوش به عکس، به معناي استفاده نکردن از لباس‌هاي رنگين و متنوع نيست.

از دادن پول براي خوراکي و چيزهاي ديگر به کودک کلاس اولي خودداري کنيد. خوراکي مناسب و مورد نياز او را قبلا تهيه کنيد و در اختيارش قرار دهيد.

مطمئن شويد کودک شما ليوان، دستمال و وسايل شخصي خود را به همراه دارد و يادآور شويد که وسايل فقط مخصوص استفاده خود اوست.

براي کودک مشارکت و همکاري با ديگران، نبايد به معناي استفاده از وسايل شخصي فرد ديگر معنا دهد.

اگر احساس مي‌کنيد که فرزند شما از رفتن به مدرسه بيم دارد، در راه با او صحبت کنيد و به او اطمينان دهيد که جاي هيچ نگراني‌اي نيست. بازگو کردن خاطرات گذشته او را سرگرم و دلگرم خواهد کرد.اين بيم کاذب، نتيجه جدا شدن کودک از محيط خانه و ورود او به محيطي است که هيچ گونه آگاهي در مورد آن ندارد و همچنين پيوستن به جمع ديگر دانش آموزان است.

بنابراين اگر تفاوت‌هاي مدرسه و خانواده براي کودک تشريح شده و برتري‌هاي محيط دوم برايش بازگو شوند، به مرور از بيم کاذب کاسته مي‌شود. او را تشويق کنيد که مشکلات خود را با آموزگارش در ميان بگذارد.

به او اطمينان دهيد آموزگارش مهربان است و او را حمايت خواهد کرد. براي کودک، هيچ کس در محيط بيرون از خانه نمي‌تواند دلسوزتر و موثرتر از آموزگارش باشد. کودک بايد دريابد که در محيط يا خانه دومش، سرپرست دومي دارد و او معلم اوست.

بکوشيد تمامي مدتي را که در مدرسه هستيد به توصيه اولياي دبستان عمل کنيد. از درخواست غيرمنطقي بپرهيزيد. تعارضات ميان خانه و مدرسه، اثرات سويي بر شخصيت دانش آموز مي‌گذارد.

نقش اولياي خانه و مدرسه، بايد کاستن اين تعارضات باشد. کمترين تعارض رفتاري ميان پدر و مادر و اولياي مدرسه، بر رفتار و شخصيت کودک موثر است.

به موقع دنبال فرزند خود بياييد و به حرف‌هاي او در راه بازگشت به منزل با علاقه گوش بدهيد. اين نشانه احترام شما به او و پذيرفتن او به عنوان يک شخصيت از سوي شماست.

نکته مهم ديگر اين است که از درگيري و نزاع حتي به صورت لفظي و در حضور فرزندان پرهيز و از کم جلوه دادن اهميت تحصيل و کسب دانش حتي در قالب طنز و شوخي خودداري کنيد، چرا که تکرار اين رويه کم کم موجب دلسردي دانش آموز به آينده تحصيلي‌اش خواهد شد.

در طول سال تحصيلي، ارتباط خود را با انجمن اولياء و مربيان مدرسه و معلمان حفظ کنيد و در ارائه پيشنهادها و همکاري با آنان دريغ نكنيد.

به برنامه ملاقاتي که آموزگاران يا مديريت مدرسه براي شما تهيه کرده‌اند، توجه و از حضور بي‌موقع در مدرسه خودداري کنيد.

معاونان مدرسه، نقش بسيار مهمي در ايجاد انضباط و علاقه‌مندي کودکان در محيط واحد آموزشي دارند. جايگاه با اهميت معاونان را به فرزند خود گوشزد کنيد و به او بگوييد به توصيه‌هاي معاون مدرسه گوش فرا دهد.

منبع: سايت علمي دانشجويان

codex40x

page23