هر سال با فرا رسيدن تابستان و فصل مسافرت، پليس راهنمايي و رانندگي سفارش‌هايي را در قالب بروشور و جزوه در اختيار مسافران قرار مي‌دهد. مطلب حاضر بخشي از هشدارها و سفارشات پليس را يادآوري مي‌كند:



انتقال فرد مصدوم در تصادفات به بيمارستان

اگر قصد داريد بيمار مصدومي را به بيمارستان برسانيد، بايد مطمئن شويد در حين انتقال، آسيب بيشتري نمي‌بيند. بايد ابتدا بيمار را از محل به برانكارد و سپس به وسيله نقليه‌اي كه مصدوم را به بيمارستان منتقل مي‌كند، ببريد. هر تخته محكمي مي‌تواند براي اين منظور مورد استفاده قرار گيرد. اگر يك برانكارد آماده بود، مورد استفاده قرار مي‌گيرد، اما وجود برانكارد ضروري نيست. آنچه مهم است وجود يك تخته با سطحي سخت و صاف است كه ستون فقرات را در حالتي پايدار نگه دارد و براي انجام عمليات احياء مناسب باشد. از موارد زير به عنوان برانكارد مي‌توان استفاده كرد.

ـ يك تخته چوبي يا نرده‌بان

ـ دو يا سه تخته چوبي به هم متصل شده

ـ كف اتوبوس، كاميون يا نيمكت صافي كه طول مناسب داشته باشد

هنگام انتقال بيمار گردن، پشت و راه هوايي بايد از آسيب بيشتر محافظت شود. اگر بيماري بي‌هوش است، يك پارچه يا حوله ضخيم را تا كنيد و زير گردنش قرار دهيد تا انحناي گردن حمايت شود. گرچه آمبولانس ويژه حمل بيماران طراحي شده است، ولي نوع وسيله نقليه به اندازه انتقال راحت و بي‌خطر مصدوم به بيمارستان اهميت ندارد. وسيله نقليه بايد فضاي كافي را براي صاف نگه داشتن پشت بيمار داشته باشد و فرد همراه بيمار بايد قادر به مراقبت از بيمار و انجام عمليات احياء (در صورت لزوم) باشد. با وجود اين كه سرعت انتقال بيمار مهم است ولي سرعت غيرمجاز در مناطق شهري، براي بيمار و عابران خطرآفرين است، سرعت بالا مي‌تواند خود زمينه‌ساز تصادف باشد.

در مدت انتقال بيمار بايد از باز بودن راه هوايي، وجود تنفس (باز بودن راه هوايي لزوماً دليل وجود تنفس نيست) و قابل لمس بودن نبض بيمار اطمينان حاصل كرد. قابل لمس بودن نبض بيمار به معني وجود ضربان قلب است. فرد سانحه ديده ممكن است در ظاهر سالم و صدمه نديده باشد و مدت زماني طول بكشد تا علائم و نشانه‌هاي آسيب ظاهر شود. از نبود خونريزي و ثابت بودن اندام آسيب‌ديده اطمينان حاصل كنيد. از تماس مستقيم اندام آسيب‌ديده با كف خودرو جلوگيري كنيد. تكان‌هاي وسيله نقليه به سادگي به اندام آسيب‌ديده منتقل و باعث وارد شدن آسيب بيشتر به مصدوم مي‌شود. اگر مصدوم را بايد از مانع پله‌اي عبور دهيد، از روش انتقال سر و دست به وسيل تعدادي همراه استفاده كنيد.



تغيير خط حركت (لاين)

براي نظم بخشيدن به رفت و آمد خودروها و پيشگيري از برخورد و تصادف آنان با يكديگر، بزرگراه‌ها، آزادراه‌ها و خيابان‌هاي عريض را خط‌كشي كرده‌اند تا وسايل نقليه از ميان اين خطوط عبور كنند و مزاحم رفت و آمد بقيه خودروها نشوند. با اين حال برخي از رانندگان ترجيح مي‌دهند از روي خطوط اين معابر بگذرند و لحظه به لحظه نيز مسير خود را عوض كنند! به اين معنا كه يكباره تصميم بگيرند از سمت ديگري حركت كنند و دوباره به جاي اول خود بازگردند.

به رانندگان توصيه مي‌شود هنگام رانندگي، مسير حركت خود را حفظ كنند. با اين كار هم خودشان سريع‌تر و به سلامت به مقصد مي‌رسند و هم ساير رانندگان بدون دغدغه خاطر به مسيرشان ادامه مي‌دهند؛ بدون آنكه نيازي به انجام مانورهاي خطرناك و دردسرآفرين باشد.

برابر ماده 119 آئين‌نامه راهنمايي و رانندگي، در راه‌هايي كه خط‌كشي شده وسايل نقليه بايد در مسير بين خطوط حركت كنند و از آن خارج نشوند و در صورت نياز به خروج و تغيير خط حركت، احتياط كنند و ابتداء با استفاده از چراغ راهنما و با دادن علامت (در روز يك تك‌بوق و در شب تعويض نور بالا و پايين) رانندگان وسايل نقليه ديگر را از قصد خود آگاه سازند و سپس با رعايت حق تقدم وسايل نقليه‌اي كه در خطوط كناري در حركت هستند، وارد خط‌هاي عبور ديگر شوند. در راه‌هايي كه خط‌كشي ندارند هرگونه تغيير مسير حركت به چپ و راست ممنوع است مگر با رعايت احتياط و دادن علامت و رعايت حق تقدم عبور وسايل نقليه هم‌مسير و مجاور. همچنين انحراف و تجاوز وسايل نقليه به مسير مقابل (مخالف) ممنوع است. مگر در مورد سبقت مجاز و يا رعايت ضوابط سبقت.



سرعت مجاز

سرعت مجاز سرعتي است كه برابر قانون و مقررات راهنمايي تعيين شده و يا در بعضي از نقاط به وسيله تابلو راهنمايي مشخص مي‌شود. در راه‌ها و مناطقي كه ميزان سرعت به وسيله تابلو يا علائم ديگر راهنمايي و رانندگي معين نشده، سرعت مجاز براي رانندگان وسيله نقليه به قرار ذيل است:



* اول: در شهرها و مناطق مسكوني:

* الف) معابر شرياني درجه يك درون‌شهري:

1) آزادراه‌ها حداقل 70 و حداكثر 125 كيلومتر در ساعت. (لازم به ذكر است درحال حاضر در كشور آزادراه درون‌شهري نداريم.)

2) بزرگراه‌ها حداكثر 100 كيلومتر در ساعت.



* ب) معابر شرياني درجه 2:

1) خيابان‌هاي شرياني اصلي حداكثر 60 كيلومتر در ساعت.

2) خيابان‌هاي شرياني فرعي حداكثر 50 كيلومتر در ساعت.

* ب) معابر محلي:

* در اين معابر و ميدان‌ها حداكثر سرعت 30 كيلومتر در ساعت.

* دوم: در راه‌هاي بيرون شهر و مناطق غيرمسكوني:



* الف) آزادراه‌ها:

1) حداكثر ميزان سرعت سواري و وانت‌بار 120 كيلومتر در ساعت.

2) حداكثر ميزان سرعت اتوبوس، ميني‌بوس، تريلر، كاميون و كاميونت 110 كيلومتر در ساعت.

3) حداقل سرعت براي همه وسايل نقليه 70 كيلومتر در ساعت.

* ب) بزرگراه‌ها:

1) حداكثر سرعت براي سواري و وانت 110 كيلومتر در ساعت.

2) حداكثر سرعت براي اتوبوس، ميني‌بوس، تريلر، كاميون و كاميونت 100 كيلومتر در ساعت.

* پ) جاده اصلي روز، حداكثر ميزان سرعت 95 كيلومتر در ساعت، شب 85 كيلومتر در ساعت.

* ت) جاده فرعي روز، حداكثر ميزان سرعت 85 كيلومتر در ساعت، شب 75 كيلومتر در ساعت.

(آئين‌نامه جديد).



سرعت غيرمجاز

سرعت غيرمجاز به عنوان يكي از مصاديق عدول از اجراي قوانين و از جمله عوامل اصلي بروز تصادفات ناگوار و رشد آمار تلفات انساني از رانندگي محسوب مي‌شود.

امروز با پيشرفت تكنولوژي و فن‌آوري برسرعت وسائط نقليه افزوده شده و صنايع خودروسازي به سمت توليد خودروهايي با مصرف سوخت كمتر، سبك‌تر كردن وزن خودرو و در نتيجه در بعضي از توليدات كاشته شدن از استحكام بدنه پيش مي‌روند. كه به تبع آن در تصادفات ضايعات انساني جبران ناپذير و خسارات سنگين مالي و هرز سرمايه را درپي خواهد داشت.

لذا بخشي از موارد مربوط به سرعت غيرمجاز و تبعات منفي آن براي بهره‌برداري و انعكاس موارد آموزشي موجود ذكر مي‌شود.

سرعت غيرمجاز و نامناسب در آمار مرگ و مير و آسيب‌هاي ناشي از حوادث سهم بسزائي دارد. با كنترل سرعت خودروها مي‌توان از بروز تصادف‌ها پيشگيري كرد و ضربه ناشي از تصادف‌ها و در نتيجه شدت آسيب وارده بر قرباني را كاهش داد.

منبع: پليس راهنمايي و رانندگي ناجا

codex40x

page25