علف چاي که به نام‌هاي گل راعي و هوفاريقون نيز ناميده مي‌شود گياهي علفي، پايا به ارتفاع 50 تا80 سانتي‌متر و داراي برگ‌هاي متقابل است. اغلب مي‌توان اين گياه را در حاشيه راه‌هاي روستايي، مزارع متروک، نواحي کم‌درخت جنگلي، بيشه‌ها و غيره مشاهده کرد. همچنين در مناطق کوهستاني تا ارتفاع 2000 متر مي‌رويد.

داراي ساقه‌هاي بدون کرک و تا حدودي خزنده است. ساقه‌هاي متعدد و منشعب آن داراي دو خط نسبتاً برجسته در تمامي طول خود هستند. برگ‌هاي اين گياه قاشقي شکل و بدون دمبرگ است. در برگ‌هاي متقابل و بيضوي و دراز آن نقاط کوچک و شفافي به تعداد فراوان ديده مي‌شود که در واقع کيسه‌هاي‌ترشحي مملو از اسانس هستند. در گلبرگ‌هاي آن نقاط ريز يا خطوط تيره‌اي مشاهده مي‌شود که عبارت از غده‌هاي‌ترشحي محتوي شيره‌اي به رنگ قرمز مايل به قهوه‌اي است. زمان گل‌دهي در اواخر ارديبهشت تا اواخر مهر است. مجموعه گل‌هاي آن نيز پس از ظاهر شدن به صورت ديهيم مانند در مي‌آيند و منظره بسيار زيبا به گل مي‌بخشد. گل‌ها به رنگ زرد روشن و توسط حشرات گرده‌‌افشاني مي‌‌شوند.

هر چند گل راعي گياهي آفتاب دوست و تا حدودي رطوبت پسند است اما نور فراوان را‌ترجيح نمي‌دهد و شرايط كمي سايه را مي‌پسندد و فقط نور جوانه زني آن را تحريك مي‌‌كند. در خاک هايي با بافت سبک تا متوسط با pH خنثي به خوبي رشد مي‌کند. به گرماي زيادي در طول دوره رشد نياز دارد. تکثير اين گياه بيشتر توسط بذر و گاهي توسط ساقه‌هاي رونده صورت مي‌گيرد. بذر‌هاي ريز اين گياه را بايد در عمق کم کشت کرد و معمولاً از کشت غيرمستقيم بذور استفاده مي‌شود. حدود يك ماه پس از كاشت به ميزان آب زيادي نياز دارد و رطوبت خاك بايد به طور دائم حفظ شود. در سال اول داراي رشد كندي است و رشد مطلوب و گل‌دهي آن از سال دوم به بعد شروع مي‌شود.

گياهي روز بلند است كه حداكثر گل و ماده مؤثره را در اوايل تابستان توليد مي‌‌كند. به انگل سس بسيار حساس است و در اين مورد بايد بسيار مراقب بود و از بذور مرغوب استفاده كرد.

برداشت اين گياه در زماني است که 50 درصد گل‌ها باز شده‌اند و اين عمل شامل قطع پيکره رويشي اين گياه از نزديکي سطح زمين است. برداشت در يک روز آفتابي صورت مي‌گيرد و محصول را بايستي به سرعت در محلي تاريک خشک کرد و به هيچ وجه نبايد گياه را در نور و آفتاب خشك کرد.

سرشاخه‌هاي گل دار و برگ‌هاي اين گياه داراي‌ترکيباتي چون اسانس، تانن، هايپرسين، هايپرين، کولين، فلاونوئيد‌ها و غيره هستند.